Verzonken continenten & continentverschuiving
David Pratt
Volgens de platentektoniek hebben ‘legendarische’
verzonken continenten zoals Atlantis en Lemurië nooit echt bestaan.
Ze beweert dat continenten duizenden kilometers kunnen verschuiven,
maar dat het verrijzen en verzinken van grote continenten onmogelijk
zijn.
De platentektoniek ligt echter zwaar onder
vuur. Een groeiende hoeveelheid bewijsmateriaal toont aan dat continenten
niet als meubelstukken kunnen worden verplaatst, dat periodieke verticale
korstbewegingen een sleutelrol spelen in de evolutie van de aarde, en
dat grote delen van de zeebodem in het verre verleden continenten waren.
In de conclusie schrijft David Pratt:
Het bestaan van diepe continentale wortels en
het ontbreken van een ononderbroken, wereldwijde asthenosfeer om de
plaatbewegingen gesmeerd te laten verlopen, hebben het klassieke model
van plaatbewegingen onhoudbaar gemaakt. Er is geen overeenstemming
over de dikte van de ‘platen’ en er is geen zekerheid
over de krachten die verantwoordelijk zijn voor hun veronderstelde
beweging. De hypothesen over grootschalige continentverschuiving,
zeebodemspreiding en subductie, en de relatief jonge leeftijd van
de oceanische korst worden door een grote hoeveelheid gegevens tegengesproken.
Bewijzen voor substantiële verticale korstbewegingen en voor
aanzienlijke hoeveelheden verzonken continentale korst in de huidige
oceanen vormen nóg een grote uitdaging voor platentektonici.
Zulk bewijsmateriaal bevestigt steeds meer de periodieke afwisseling
van land en zee zoals die in de theosofie wordt onderwezen.
– blz. 47