M.F. – Er is ons gezegd dat er in ieder van ons veel mogelijkheden zijn en dat we alleen door het maken van contacten deze mogelijkheden kunnen laten ontwaken. Ik denk dat chelaschap een mogelijkheid is die we allen hebben; maar ik geloof dat het contact met een grotere ziel nodig is om die mogelijkheid te realiseren.

G.L.D. – Ik denk dat chelaschap iets is dat ons tot op zekere hoogte wordt geschonken omdat steeds hogere gevoelens en stadia van bewustzijn in ons worden gewekt die ons ertoe brengen voortdurend omhoog te streven en ons tegelijk bewustmaken van onze verantwoordelijkheden voor alles om ons heen; en de daaruit voortvloeiende zelfontplooiing en verruiming van bewustzijn brengen ons veel dichter bij de goddelijke eigenschappen die in de menselijke constitutie aanwezig zijn en aan elk element van zijn natuur wordt gewerkt en alle lagere kwaliteiten komen daardoor een stadium hoger.

F.F.W. – Als militair met veel jaren ervaring moet ik denken aan een analogie die berust op de ware ethische achtergrond van het militaire leven. Aan groepen mensen wordt door ze te drillen en op de proef te stellen geleerd hun eigen denken en wil te ontwikkelen en hun lichaamskracht te vergroten om de noodzakelijke dingen gezamenlijk te doen. Voor mij is het chelapad het op een soortgelijke manier ontplooien van onszelf met hulp van degenen die zijn opgeleid om ons tot een hogere graad te ontwikkelen zodat we beter in staat zijn het grotere doel te verwezenlijken.

E.W.L. – Het lijkt mij dat het chelaleven allereerst wordt ingegeven door een wet in onszelf die doordringt tot het denken van de mens en het is of wordt bijna een levenswijze waarin we met de meester in ons in gesprek zijn of met die meester wandelen; maar er is een leraar of helper nodig, zelfs om ons naar onze eigen meester te leiden.

A.B.C. – De vraag is: Is chelaschap of het chelaleven het naar buiten brengen van wat innerlijk aanwezig is of het toevoegen van iets van buitenaf? En zoals ik het antwoord begrijp, is het beide. Omdat de mens een deel is, niet te scheiden, als het ware een straal van dit oneindige hart van het heelal, is alles innerlijk aanwezig en wacht om ontwikkeld te worden; maar er zouden eeuwen en eeuwen nodig zijn om het enkel en alleen door het proces van evolutie naar buiten te brengen. Het is een deel van de aard van dit heelal dat juist door deze onderlinge verweving en verbinding van de dingen het helpen van het lagere een taak wordt van hen die het hogere ontwikkelen. Dit is de wet van mededogen. Dit is broederschap. Dit is liefde. En daarom brengen zij die hun bewustzijn hebben ontwikkeld, zodat het een grotere liefde omvat, deze innerlijke goddelijke oneindigheid in grotere mate tot uitdrukking. Zij zijn de meesters. Het is een deel van hun leven, een uitbreiding van henzelf, dit ruimere bewustzijn te delen met hun chela’s, waardoor het evolutieproces van de chela enorm wordt versneld.

S.E. – Chelaschap of discipelschap houdt de aanwezigheid of het bestaan van een leraar in. Het is dus duidelijk dat de zogenaamde zegeningen, als dat het juiste woord is, niet uit de discipel zelf voortkomen, maar ze worden hem gegeven. De wet van karma heeft de discipel nu kennelijk in een positie gebracht waarin hij in contact kwam met de leraar. Vorige levens hebben de twee bij elkaar gebracht en alleen door vroegere aspiraties wordt de discipel in een positie geplaatst om meer te leren. Om een of andere reden is het vraagstuk van discipelschap hier tijdens onze laatste bijeenkomsten vaak naar voren gekomen en ik denk dat velen van ons er daarom meer aandacht aan hebben besteed. Het is misschien mogelijk dat ons menselijke ego zich openstelt voor de invloeden van het hogere zelf, dat het de relatie tussen chela en goeroe binnen de constitutie van de persoon zelf de facto tot stand brengt, een relatie die overeenkomt met de uiterlijke relatie tussen een aangenomen chela en de goeroe in de in het oosten gebruikelijke zin. Het eerste kan zonder het laatste bestaan, maar het laatste kan niet bestaan zonder het eerste en pas als de twee zich verenigen is er sprake van volledig besef van chelaschap. Ik geloof dat de uiteindelijke zin of betekenis van discipelschap het verlangen is een zuiverder en geestelijker leven te leiden. Het is een intense sympathie en liefde voor zijn medemens, het verlangen iedereen gelukkig te zien in de beste betekenis van het woord – niet een geluk dat vraagt om een positie, roem enz., maar het geluk dat ontstaat wanneer verstand en ziel één zijn in de kennis van geestelijke nederigheid of geestelijke aspiraties.

F.C.C. – Ik denk dat het leven als chela eerder een geesteshouding is – een geesteshouding waarbij we iedere daad in ons leven met toewijding verrichten, vanaf de geringste tot aan wat ons het grootste, het goddelijkste toeschijnt. Het bewustzijn breidt zich uit en verbetert voortdurend in kwaliteit naarmate we meer en meer bewust toegewijd kunnen leven. Zo groeien we op natuurlijke wijze dichter naar dat hart van het heelal dat het uiteindelijke doel van het chelapad is. Als we op deze manier toegewijd op weg zijn dan brengt dat ons op de cyclische en karmische tijd tot die leraar die ons wijdere uitzichten biedt, of op ruimere horizonnen wijst, of wijst op onze struikelblokken. Deze hulp komt van buiten, maar we kunnen die hulp niet ontvangen als we die innerlijke houding van toewijding niet bezitten die de enige is die het ons mogelijk maakt de helpende hand van een leraar te aanvaarden die ons de weg wijst.

G. de P. – Het heeft me, zoals gewoonlijk, getroffen dat alle antwoorden mooi en diepzinnig zijn en blijk geven van vorderingen in de studie; en toch geloof ik niet dat van degenen die antwoord gaven er één is die precies de bedoeling van mijn vraag heeft gevat, wat ongetwijfeld mijn eigen schuld is, omdat het moeilijk is een vraag zo in te kleden dat iedereen begrijpt wat de bedoeling is. De meeste antwoorden, mogelijk alle, schijnen aan te geven hoe men aspirant voor het chelaschap wordt en het is prachtig dat uw gedachten in die richting gaan. Maar mijn vraag vroeg om een direct antwoord op dit punt: Is chelaschap zelf een geven of een ontvangen, een uitstorten of een opnemen. Ziet u wat ik bedoel? Ik zou niet weten hoe ik een vraag zou kunnen uitzoeken die moeilijker is te beantwoorden. Ik heb hier mijn hele leven over nagedacht en ben er nog niet helemaal tevreden over zelfs maar een redelijk goed antwoord te hebben, maar ik geloof van wel en ik zal proberen u te zeggen wat volgens mij het juiste antwoord is – maar ik verzeker u dat het niet volledig is.