Wanneer we de twee belangrijkste aspecten van ons bewustzjjn, die we denken en voelen noemen, vergelijken, ontdekken we dat ons denken op zichzelf, hoe nuttig ook in praktische zaken, verbeeldingskracht en inspiratie mist. In ons gevoelsbewustzijn is het omgekeerde echter waar, als we daaronder het intuïtieve vermogen rekenen, als de bron van ideeën, idealen, enzovoort, die aan ons innerlijke oog het wonder en de majesteit van het leven onthullen. Juist zoals aan ons denken inzicht kan ontbreken, zo kan aan ons gevoel het praktische ontbreken: verwachtingen en plannen die in ons opkomen blijven onverwezenlijkt, totdat we een beroep doen op ons denkvermogen om wegen en middelen te vinden waardoor ze worden gerealiseerd. Het hoofd en het hart vullen elkaar dus aan: het heeft beide, in samenwerking, nodig om die hemelse wijsheid te verwerven, die neerkomt op spiritueel inzicht, omgezet in daden. Hart en hoofd tezamen vormen in feite een creatief koppel in het bewustzijn.

Het hiaat tussen hoofd en hart is niet gemakkelijk te overbruggen, omdat het hedendaagse bewustzijn sterk overhelt naar het technisch-materialistisch denken. Maar hiertegenover staat een belangrijk feit. Een goed en oprecht geleefd leven beantwoordt nauwkeurig aan de voorwaarden die nodig zijn om deze tweevoudige hart-verstand ontwikkeling tot stand te brengen. Miljoenen mensen van deze tijd aarzelen om eigen morele beslissingen te nemen, vanuit zichzelf; toch is er maar weinig inzicht nodig om ons te doen inzien dat het algemene cynisme wijst op de noodzaak van eerlijke menselijke inspanningen in de wereld van vandaag. De toekomst met volledige hoop, vertrouwen in de wet van karma en in de werking van de hiërarchie van mededogen onder ogen te zien – is onze uitdaging, onze kans en ons voorrecht. Misschien is er nooit eerder zo’n behoefte geweest aan het creatieve samengaan van hoofd en hart, om wegen te vinden het kwaad te genezen en broederschap te bevorderen.