Een persoonlijke invloed
I.M. Oderberg

 

Halverwege mijn tienerjaren bezocht ik de uitgebreide uitleenafdeling van de openbare bibliotheek in Melbourne, Australië, met zijn miljoenen boeken, waarvan vele zeldzaam. Ik was niet naar iets in het bijzonder op zoek, en vanuit de verte viel mij een titel op: Isis Ontsluierd. Het verbaast me nog steeds dat de titel zoveel meter vanwaar ik stond, kon worden gezien. Er stonden drie verschillende edities op de plank, en de middelste trok me aan. Toen ik haar opende stond erin geschreven dat het ‘Het geschenk was van Katherine Tingley, Point Loma, Californië’. Vanaf ’s middags half twee werd ik een andere persoon dan ik tot die tijd was geweest – ik was zogezegd in een andere wereld. Toen ik naar de klok keek en verwachtte dat er maar een uur voorbij was gegaan, was ik verbaasd te ontdekken dat het twintig over 7 was! Ik verzamelde mijn aantekeningen, schreef de naam en het adres op van de schenkster, en haastte me om de tram terug naar huis te nemen, waar ongerustheid heerste omdat ik niet was verschenen. Nadat de gemoederen wat tot rust waren gekomen, maakte ik haastig een briefje klaar om te sturen aan de schenkster van het boek.
     Tijdens vervolgbezoeken aan de bibliotheek kon ik me vertrouwd maken met nog een bijzonder boek van dezelfde schrijfster, H.P. Blavatsky: De Geheime Leer. Ik had het gevoel dat dit boek anders was dan welk boek ook, een katalysator waardoor veelomvattende onderwerpen toegang kunnen krijgen tot het bewustzijn van de lezer. Het scheen niet te zijn bedoeld als een academische tekst; als men zich verdiepte in de denkbeelden, ideeën, analogieën ervan, bleken deze een inherente vitaliteit te bezitten die ook nu nog duidelijk is, waardoor in de lezer een eigen soort innerlijke ‘discussie’ gaande wordt gehouden.
     Mijn voortdurend teruggrijpen op de teksten van Blavatsky werd versterkt toen ik bekend werd met de boeken van de schenkster zelf: Theosofie: het Pad van de Mysticus, De Goden wachten op ons, The Wine of Life, The Voice of the Soul, en The Travail of the Soul. Daarnaast waren er gepubliceerde toespraken gehouden in vele landen en tijdschriftartikelen die alle aangaven wat er kon worden gedaan door de essentie van de grotere boekdelen toe te passen om praktische noden te lenigen zoals hervorming van het gevangeniswezen, wijziging van de onderwijsmethoden zodat een allround karakter ontstaat, naast het introduceren van een ‘voorraadschuur’ van allerlei gegevens aan ieder individu. Dit is de manier waarop theosofische idealen worden verspreid, want alleen als ze in praktijk worden gebracht kunnen idealen wijd en zijd worden verbreid.
     Een van de denkbeelden waarmee ik bekend raakte was dat van de verbondenheid die alle wezens van de aarde verenigt, want, evenals een moeder vormt zij een kanaal voor de ene kosmische levenskracht waarmee elk van de wezens van de planeet zich voedt. Het idee dat de band tussen elk individueel lid van deze planeet er een was die betrekking heeft op de leden van een heelal-omspannende broederschap spreekt mij erg aan. Het was een idee dat een rol speelde aan het begin van de theosofische poging die in de vorige eeuw van start ging en op een praktische manier werd voortgezet in de centra van KT in Point Loma en elders.
     Katherine Tingley moet zelf de belichaming zijn geweest van een katalysator om zo’n grote invloed op anderen te hebben gehad. Mijn eigen verklaring is bescheiden, maar ze luidt: ‘Dank u!’ – iets wat ik allang heb willen zeggen.

 

Uit het tijdschrift Sunrise sept/okt 1998

© 1998 Theosophical University Press Agency