Zuid-Afrika, 9 mei 2005
Ik verspreid nog steeds Sunrise in de plaatselijke bibliotheken
in Durban en omgeving, en heb flink wat reacties gekregen. Ik laat mijn
adresgegevens achter en heb een aantal langere telefoongesprekken gevoerd
en daarna koffie gedronken met degenen die belangstellen in de manier
waarop wij de oude wijsheid presenteren. Hier in het nieuwe Zuid-Afrika
zijn we blij met het verschijnen van democratie en het verdwijnen van
racisme, zodat de mensen van verschillende rassen en religies meer onderling
contact kunnen hebben en een gemeenschappelijk geestelijk erfdeel kunnen
zoeken. Ik ben er enthousiast over hoe de Theosophical Society als katalysator
kan werken voor deze opkomende geestelijke cultuur.
Hier in Durban bestaat er tot onze vreugde een smeltkroes van culturen
van hindoes, moslims, joden, christenen en Afrikaanse traditionalisten
die zij aan zij leven. En dan te bedenken dat nog maar 10 jaar geleden
het christendom de enig erkende staatsgodsdienst was, en dat alle scholen
een christelijk leerplan volgden. Religieuze onverdraagzaamheid wordt
afgekeurd en de fundamentalisten verliezen terrein aan religieuze gelijkwaardigheid.
Ik denk dat theosofie een zeer belangrijke rol kan spelen bij deze nieuwe
spiritualiteit. Door mensen toe te staan af te stappen van hun eigen
vaste geloof en in zichzelf te zoeken naar een diepere zin, kan waarachtig
mededogen en verdraagzaamheid ontstaan. Ik denk dat Sunrise
een sterke brug vormt tussen het beginnen aan de reis en het bereiken
van meer diepgang met behulp van krachtiger boeken. Volgens mij doet
ze uitstekend werk met haar korte en gevarieerde artikelen, waarin voor
mensen met allerlei opvattingen en overtuigingen iets is te vinden.
Sinds 1992 bestudeer ik theosofie en heb ontdekt dat ze voor mijn bewustzijn
van onschatbare waarde is bij het ontwarren van beperkte denkpatronen
en om een nieuwe zienswijze over de aard van het bestaan aan te reiken.
Veel occultisten en zogenaamde magiërs geloven met hun wil de natuur
te kunnen beheersen. Theosofie moedigt ons aan één te
worden met de natuur en daardoor het Leven zelf te worden dat we proberen
te beheersen. Door onze wil te onderzoeken en de hogere roeping daarvan
richten we onze aandacht van louter menselijke behoeften en mogelijkheden
naar die van de geest. In plaats van in ons bewustzijn met onszelf te
praten en ons bezig te houden met iedere nieuwe voorbijschietende gedachte,
ervaren we de heilzame werking van de stilte met haar alwetende rust,
en wensen we een helpende hand te bieden aan hen die het moeilijk hebben.
Hartelijk dank voor uw bijdrage aan het verheffen van het bewustzijn.