We hebben allemaal wel eens gezien dat mensen zich opwinden over het feit dat er niets wordt gedaan aan dit, dat of die andere zaak. Zij zouden de wereld radicaal van buiten naar binnen willen veranderen; dat is als het vanaf de buitenkant genezen van een steenpuist, waardoor deze later alleen maar met samengestelde interest naar buiten komt. We moeten echter de oorzaken aanpakken en niet de gevolgen. We ondervinden de beproevingen van de mensheid als geheel, en deze beproevingen moeten van binnenuit worden genezen.

De mensheid ontwikkelt zich voorbij het denkbeeld van nationale grenzen, en het is onze taak om niet alleen onze individuele verantwoordelijkheid in te zien maar onze mogelijkheid om te laten zien dat we broeders zijn, ongeacht ras, land of kleur. We kunnen onze uiterlijke omstandigheden niet zomaar ineens veranderen, ook niet in een periode van tien of vijfentwintig jaar, of een eeuw, zelfs niet in een millennium, maar we kunnen wel die richting uitgaan. En naarmate we als individuen die innerlijke eenheid inzien, ermee werken en eraan vasthouden, zullen we invloed hebben op het hart en het denken van hen met wie we in contact komen, zonder een woord te hoeven zeggen.

We moeten de huidige toestand in de wereld vanuit een reëel standpunt bekijken, waar elk land of elke omstandigheid slechts een klein aspect van het geheel is. We moeten aan al onze broeders denken, overal ter wereld, en de drie fundamentele krachten in acht nemen die in het universum werkzaam zijn: dat wat schept, dat wat de status quo in stand houdt en dat wat vernietigt. We moeten de situatie niet bezien op basis van de woorden van politici, niet op basis van de woorden van godsdienstfanatici of wetenschappers of van wie dan ook, maar door hun daden en het effect ervan op de wereld te bekijken. Dan kunnen we zien wat opbouwt en iedereen ten goede komt, en wat afbreekt en weinigen ten goede komt; wat de mensheid echt vooruit helpt en wat leidt tot stagnatie of vernietiging.

Mijn idee van de wet van vergeldende rechtvaardigheid is dat er niet zoiets is als goed of slecht karma. Deze wet van gerechtigheid zorgt voor een reactie op elke handeling en gedachte die we hebben en de gevolgen zijn niet meer en niet minder dan een kans. Wanneer het resultaat van een handeling eenmaal een gevolg wordt is het dood. Het enige dat het nog kan doen voortleven is onze verkeerde reactie op dat gevolg. Karma als kans geeft iedereen dezelfde mogelijkheid om te groeien: we kunnen de wereld misschien niet de gedachten vertellen die we hebben, maar we kunnen onze reactie laten zien op de omstandigheden waarin we ons bevinden.

Waarom zijn we hier, als individu en als mensheid? Als individuen en als gehele mensheid zijn we hier op deze levensschool om de lessen ervan te leren. De enige leraar die ieder van ons heeft is het leven: de mensheid moet zich ontwikkelen door middel van datgene wat voor haar ligt. De enige manier waarop we kunnen leren, en de goddelijkheid in het hart van ieder van ons helpen te ontvouwen, is door de eigenschappen van onze hele constitutie meer als die goddelijke vonk in ons binnenste te laten worden. We doen dit door met begrip de gevolgen van vroegere daden en gedachten onder ogen te zien. Wat ons zal helpen deze gevolgen te begrijpen is ze te ervaren, en als we zo dom zijn om er niets opbouwends mee te doen wanneer wij ze ervaren, dan blijven deze ervaringen door onze reactie en onze weerzin tegen zogenaamde onplezierige situaties steeds langer voortduren, tot we uiteindelijk wakker worden en beseffen dat we niets anders dan onszelf tegenwerken. Het enige wat we moeten doen is dit feit erkennen en onze reacties op de omstandigheden waarin we ons bevinden temperen, indien we deze omstandigheden met de juiste houding onder ogen willen zien.

We zullen het hart en de geest van onze medemensen niet beïnvloeden door reclameborden, krantenkoppen, of door woorden, maar alleen door de manier waarop wij reageren op de omstandigheden die we in het leven aantreffen. Als we heel bewust aan deze taak werken, biedt dit ons een geweldige kans. Als we creatief reageren, met de wil om fouten uit het verleden te corrigeren, drukken we automatisch op het bewustzijn van hen waarmee we in contact komen de kwaliteit van onze reactie af en geven hen wat inspiratie, hoe weinig dit misschien ook is, om te proberen ook zo te handelen.