Lang geleden toen de wereld nog jong was, stond een oude geestelijke
leider van de Lakota op een hoge berg en had een visioen. In zijn visioen
verscheen Iktomi, de grote misleider en leraar van wijsheid, in de vorm
van een spin. Iktomi sprak met hem in een heilige taal die alleen de
geestelijke leiders van de Lakota konden begrijpen. Terwijl hij sprak
nam Iktomi, de spin, de krans van wilgentakken van de oude man waarin
veren, paardenhaar, kralen en offergaven waren gestoken, en begon een
web te spinnen.
Hij sprak tot de oude man over de levenscyclussen . . . en hoe we onze
levens als peuters beginnen, en dan de kindertijd bereiken, en daarna
zijn we volwassen. Tenslotte komt de ouderdom wanneer er voor ons moet
worden gezorgd alsof we kleine kinderen zijn, en zo wordt de cyclus
voltooid. ‘Maar’, zei Iktomi terwijl hij doorging zijn web
te spinnen, ‘in elke fase van het leven zijn er vele krachten
– sommige goed en sommige slecht. Als je luistert naar de goede
krachten, zullen deze je in de juiste richting sturen. Maar als je luistert
naar de slechte krachten, zullen ze je kwaad doen en je in de verkeerde
richting sturen.’ Hij ging verder, ‘Er zijn veel krachten
en verschillende richtingen die de harmonie van de natuur kunnen bevorderen
of haar in de weg kunnen staan, en dat geldt ook voor de Grote Geest
en al zijn schitterende leringen.’
De hele tijd dat de spin aan het woord was, ging hij door met het weven
van zijn web waarbij hij aan de buitenkant begon en en naar het centrum
toewerkte. Toen Iktomi klaar was met spreken, gaf hij het web aan de
oude wijze van de Lakota en zei . . . ‘Zie, het web is een volmaakte
cirkel, maar er is een gat in het centrum van de cirkel. Gebruik het
web om jezelf en je mensen te helpen om je doelen te bereiken en maak
een goed gebruik van de gedachten, dromen en visioenen van je volk.
Als je gelooft in de Grote Geest, zal het web je goede ideeën opvangen
– en de slechte ideeën zullen door het gat verdwijnen.’
De oude wijze van de Lakota gaf zijn visioen door aan zijn volk en
nu gebruiken de Siouxindianen de droomvanger als het web van hun leven.
Het hangt boven hun bed of in hun huis om de dromen en visioenen te
selecteren. Het goede in hun dromen wordt gevangen in het web van het
leven en met hen meegedragen. . . maar het kwade in hun dromen ontsnapt
door het gat in het centrum van het web en is niet langer een deel van
hen. Ze geloven dat de droomvanger het lot van hun toekomst bewaart.