Start de monoloog
Wynn Wolfe

 

Het is een eeuwige waarheid dat verzamelde feiten die ongeordend zijn, enigszins worden geordend als er een hypothese over wordt geworpen. – Herbert Spencer


Onlangs had ik een gesprek met een goede vriend die een adviseur in het onderwijs is. We spraken over enthousiaste mensen die scholen met nieuwe ideeën willen opzetten, zoals Montessori of Summerhill, en hoe ze te werk zouden gaan bij het zoeken naar geïnteresseerde of enthousiaste leerlingen. Plotseling moesten we lachen en vuurden een salvo met dezelfde ontkrachtende gedachten af: ‘Dat richt niets uit! Beslist niet!’ Wat we allebei intuïtief begrepen was dat als er ooit een echt nieuwe school zou bestaan, dit de opnieuw ingestelde school van het Zelf was – het heilige der heiligen of, zoals de meesterlijke dichter Wallace Stevens het beschrijft, de plaats waar ‘het fosfor bij zijn eigen licht leest’.
        De verdienste van lezen is inderdaad ‘het verzamelen van feiten’ – feiten die liggen binnen de feiten – die door het mysterie bewustzijn tijdelijk in portefeuille worden gehouden totdat een helder idee, ‘een hypothese’, zijn lichtstralen over de rand van de sferische duisternis schiet. Dit ‘eerste licht’ van verlichting kan worden opgevangen en kan door het creatieve oog van elk mens op aarde worden gebruikt, en dan – Alakazam! Vanuit culturele clusters van intelligent bewijsmateriaal (herinneringen en mogelijkheden) roept de menselijke tegenhanger van allesdoordringend kosmisch bewustzijn door zijn megafoon van vlees de diepe vreugde van menselijk begrip uit, die werd bereikt door de uit zichzelf stralende zonnepunten van ontwikkelde wilskracht en inzet. De boodschap luidt: start de monoloog


        ‘Er is onder de zon (zoals de god van Delphi aangaf) geen betere kennis dan onszelf te kennen.’ – Saluste du Bartus

Start de monoloog –
        Durft u een Ziel te zien in de Witgloeiende Hitte? – Emily Dickinson

Start de monoloog –
        O mijn goddelijkheid, wordt één met mij . . . – Katherine Tingley

Start de monoloog –
        Ik schreeuwde, en zie! – De oneindigheid daalde af en ontfermde zich over mij . . . – Edna St. Vincent Millay

Start de monoloog –
        Want elk atoom dat mij toebehoort, behoort evengoed u toe. – Walt Whitman

Start de monoloog –
        Heer van uzelf, u bent dus de heer van alles. – William Blake

Start de monoloog –
        De hoogste verlichting van het individu . . . is het moment wanneer de beoefenaar vergelijkbaar is met iemand die water drinkt en alleen zelf weet of het koud of warm is. – Marie-Louise von Franz

H.P. Blavatsky geeft aan: ‘Voordat de ziel iets kan doorgronden en zich iets zou kunnen herinneren, moet ze één worden met de stille spreker, zoals de vorm waarnaar de klei wordt gemodelleerd eerst één is geworden met het denken van de pottenbakker. Want dan zal de ziel horen en zich herinneren. En dan zal tot het innerlijke oor spreken – DE STEM VAN DE STILTE.’
        In een monoloog schreef de Duitse dichter en filosoof Johann Wolfgang von Goethe: ‘Ik ben tot de angstaanjagende conclusie gekomen dat ik de doorslaggevende factor ben. Het is mijn persoonlijke benadering die het klimaat schept. Mijn dagelijkse stemming bepaalt het weer. Ik bezit ontzagwekkende kracht om het leven ellendig of vreugdevol te maken. Ik kan een instrument van kwelling of een werktuig van inspiratie zijn, ik kan vernederen of ontzien, kwetsen of genezen. In alle situaties is het mijn reactie die beslist of een crisis escaleert of de-escaleert, en iemand edeler wordt gemaakt of wordt verlaagd. Als we mensen behandelen zoals ze zijn, maken we ze slechter. Als we mensen behandelen zoals ze zouden moeten zijn, helpen we ze om te worden wat ze zouden kunnen zijn.’
        Door tot onszelf te spreken (tot de zon in onszelf) in de hal van het heiligdom komen hypothesen tot stand (iets dat heel aannemelijk is in het licht van de vastgestelde feiten). Het is alsof de lichtschakelaar van de menselijke biolumines-centielamp – fosforlamp – wordt aangezet zodat anderen de mogelijkheid krijgen om te kunnen zien wat jij ziet. Zich met een monoloog bezig te houden, zorgt ervoor dat er een elektromagnetische impuls wordt gestuurd naar gouden verspreid voorkomende ionen (herinneringen en mogelijkheden) die het herstel van goud als een kostbaar element teweegbrengt. Dit proces, een mysterie van het bewustzijn, ontsluit de steen der wijzen (de kosmische toetssteen van onszelf) met zijn natuurlijke vermogen om de ‘Wat alsen’ van de ionen om te zetten in juweeltjes van ‘Ah-ha’s!’

 

Uit het tijdschrift Sunrise sept/okt 2002

© 2002 Theosophical University Press Agency