Zonlicht
Grace F. Knoche

 

Op heel weinig uitzonderingen na moeten alle plantesoorten aan licht worden blootgesteld, aan de zon of een andere vorm van stralende energie, om de fotosynthese in werking te stellen die nodig is om het leven op onze planeet instand te houden. Dit is allemaal zo gewoon dat we er maar zelden aan denken hoe direct dit proces, waarin chemische bestanddelen zich voortdurend verbinden tot een kracht die het leven onderhoudt, op onszelf als ontwikkelende intelligenties van toepassing is. Als ‘zo boven, zo beneden’ juist is, dan zal een vergelijkbare fotosynthese plaatsvinden op de psychomentale, emotionele en geestelijke gebieden van ons wezen.

Wanneer we nadenken over de gebeurtenissen van het afgelopen jaar en hun betekenis voor het komende decennium, zowel voor de loop als de kwaliteit van de beschaving in de volgende duizend jaar, wedijveren gedachten van angst en hoop om de macht. Waar zijn de leiders om ons de weg te wijzen door de steile en nauwe gang naar het zonlicht van de dag waarop vrede, eerlijkheid en welwillendheid algemeen zullen worden beleefd? Is dat niet meer dan een utopisch visioen dat onmogelijk kan worden verwezenlijkt in een eeuw die gebukt gaat onder onwetendheid en onmenselijkheid? Toch is de mensheid miljoenen jaren lang gezegend met gidsen, leraren, wijzen en zonnegoden onder een reeks van namen, die met hun leven een voorbeeld waren van dezelfde inspirerende uitdaging: ontwaak en open de weg naar het innerlijk licht, zodat de stralen daarvan overal doordringen, over alle grenzen die klassen, rassen en godsdiensten scheiden. Uitstijgen boven het ik vormt de sleutel: dagelijks staan we voor de keus door te gaan met onze egocentrische handelwijzen die het leven van ons planetaire tehuis bedreigen, of bewust te leven in harmonie met onszelf, met de natuur en al haar levende wezens, zodat we het transformatieproces dat al plaatsvindt in individuen over de hele wereld eerder helpen dan hinderen.

Ieder mens die reikt naar het licht in hem wordt overstraald door de zonneënergie die de Groten van alle tijden verlicht; het geeft de zekerheid dat de oude wegen verlicht blijven voor iedere eerlijke reiziger in wie een diep gevoel van mededogen oprijst. We zijn ervan overtuigd dat, zoals een steeds vallende waterdruppel langzaamaan de rots uitholt, de invloed van altruïstisch medeleven met allen aan kracht zal toenemen en we getuige zullen zijn van een gestadig doorgaande groei van Vrede op Aarde en Welzijn voor Allen.

 

Uit het tijdschrift Sunrise jan/feb 1992

© 1992 Theosophical University Press Agency